IAM B

art collection

Sculptures

Miklos, Gustav; Tête cubiste en bronze à patine brune. Signée «G. Miklos» et numérotée «x/4». Fonte posthume (??).Cachet de fondeur, [CJ]; H: 12 cm A cubist head in brown patina bronze. Signed «G. Miklos» and numbered «x/4». Posthumous cast. H: 4 ¾ in... NOTE said sculpture is not accepted by the exert, stating wrongly said sculpture is 'false', Sculptures were stolen from the widdow of Miklos and casted.However many models/design where made of gypsum, unique pieces, running up to cast in bronze, therefore being must be called, not 'surmoulage' but: 'postumely casted  after' (solid), original, genuine  however illigal made.

 




 Gustave Miklos 1932 (né à Budapest en 1888 et décédé à Oyonnax, en France, en 1967). 

Oeuvre connue sous les noms de “Tête de jeune fille” ou encore “Muse endormie”. ou tête de femme.

Il s’agit ici d’une épreuve en bronze à patine noire, édition post-mortem (???) réalisée en 1972 d’après l’original réalisé en un seul exemplaire. (tête de femme, '...Il refuse toute expression, tout rendu psychologique...')

La sculpture est signée de “g. miklos” sur l’arrière et elle est l’exemplaire numéro 3 sur 4(?) totaux.

Cachet de fondeur, [CJ] on y lit “Cire perdue”.Hauteur: 16.5 cm.

Excellent état de conservation.

Oeuvre répertoriée dans le catalogue “Gustave Miklos & Joseph Czaky” par Felix Marcilhac aux éditions “Kalman Maklary Fine Arts”, Budapest 2010, modèle repr. p. 36 [vol. 1?]. See also vol. 2 p.7 ill; p. 60, S48 (ill.); Avril 2014 Sotheby's , F. Marciklhak coll.privé  no. 29  

https://www.drouotonline.com/specialites/40/Sculptures%2C%20marbres%20et%20bronzes?theme=&lotGroupTheme=all&isFromMenu=true&offset=0

In research


 

Brass Owl, Art Deco, Surmoulage; H. 20 cm; bears a signature: Coenrad; foundry mark: Bronze garanti Paris;numbered A6917

 Head carving; wood. approx 30x25 cm;  17th cent.? gilt in research

 Rodin? bronze bears a engraved  signature; in research; sold

 CAMILLE CLAUDEL? La petite Châtelaine; bronze

Foundry  'AAHEBRARD'

La petite châtelaine.    Marked foundeur: cire perdu AAHEBRARD, bears signature Camille Claudel. H33xW29xD22 cm. In research

Refrence to ɶuvre catalogue: Cat. # 72; Camille Claudel, le petite Châtelaine, 1894; bronze, fonte Adolphe Gruet, 1895; 33x28x22 cm; signé sur l'epaule droite;: A. gruet. Ainé fondeur/ Paris 1895, col. De Rothschild

Auction References:  CLAUDEL Camille 1864-1943 : " La Petite Châtelaine, natte courbe "CLAUDEL Camille 1864-1943 :
" La Petite Châtelaine, natte courbe "
Bronze à patine brune, signature et n° EA I/IV.
Fonte post mortem de Delval, réalisée par Mr De Massary, petit-neveu de l'artiste. Haut 33 cm.
Bibliographie :
" Camille Claudel " Bibliographie : Catalogue raisonné 5ème édition revue corrigée et augmentée par Reine Marie Paris et Philippe Cressent p521 n°78-6
Historique : Portée par le succès rencontré par La Petite Châtelaine, Camille en fait une édition en plâtre. Aujourd’hui, seuls deux de ces plâtres sont localisés : celui de la famille Claudel et celui de la collection du peintre norvégien Fritz Thaulow.
L’édition posthume, réalisée à partir de ce dernier, est confiée à partir de 1984 aux fondeurs Attilio Valsuani et Delval. Elle compte 12 épreuves numérotées de 1 à 8 et de EA.I à EAIV.
Tous les exemplaires sont conservés en collection particulière.  In research

 

 

 PLURIBUS UNUM; wood pilar heigh 70 cm; Napoliontic period? American Great seal proposed by Pierre Eugêne  Ducimetiêre, 1776; loose lion; 'backside with (french)  fleur de lis': Deviation from others: lacking the 'E', other branche (originally a bunch of flowers; 8 arrows only. In rsearch.

The Great Seal of the United State Before it adjourned on July 1776, the Continental Congress of the newly independ­ent United States passed a resolution

Thus, three of the five men who had drafted the Declaration of Independence were brought together in further service to their country. The revolution­aries needed an emblem and national coat of arms to give visible evidence of a sovereign nation and a free people with high aspirations and grand hopes for the future. The task proved far more difficult than anticipated; it took 6 years, two more com­mittees, and the combined efforts of 14 men before the Great Seal of the United States became a reality on June 20, 1782. Designing a Seal (1776, 1st committee))

The First Committee


The challenge facing the committee was to translate intangible principles and ideals into graphic symbols. Three of the best minds of the Age of Enlightenment—Franklin, Adams, and Jefferson—struggled unsuccessfully with Biblical and classical themes, including the Children of Israel in the Wilderness and the Judgment of Hercules. Finally they sought the help of a talented “drawer” and portrait artist, Pierre Eugene du Simitiere. To the post of consultant, Du Simitiere brought some knowledge of heraldry—the art of describing coats of arms—and also experience in designing seals.

Four features recommended by the first committee and its consultant were later adopted in the final seal: the Eye of Providence and the date of independence (MDCCLXXVI), both of which appeared on the final reverse side of the seal, and the shield and Latin motto, E Pluribus Unum (Out of many, one), on the obverse side.

The first committee submitted its design on August 20, 1776, but the Congress ordered the report “to lie on the table,” indicating lack of approval.

The Second Committee

In March 1780, the Congress turned the design and final report of the first committee over to a new committee, composed of James Lovell, John Morin Scott, and William Churchill Houston. They asked Francis Hopkinson, the gifted Philadelphian who had designed the American flag and the great seal of the State of New Jersey, to serve as their consultant. They, too, failed to create an acceptable seal, but, influenced by the flag adopted in 1777, they contributed to the final design 13 red and white stripes, the constellation of 13 six-pointed stars, and the olive branch, a symbol of peace.

The Third Committee

In May 1782 the Congress appointed a third committee. The three mem- bers—John Rutledge, Arthur Middleton, and Elias Boudinot—did little or no serious work themselves, relying of W Du Simitiere's design for Franklin, Adams, and Jefferson suggested shield, Eye of Providence in radiant triangle, and motto, E Pluribus Unum, all used in final design. Drawn  original in Thomas Jefferson papers. of Philadelphia. A young lawyer with artistic skill and well versed in heraldry, he became a central figure in the seal’s refinement.

Barton’s chief contribution at this stage was the eagle, not the American bald eagle, but a small crested white eagle “displayed” (with its wings spread). He combined it with a small flag and a design for the reverse which contained a 13-step unfin­ished pyramid and the first committee’s Eye of Providence. technical explanations, and the it was appointed.

Charles Thomson's Proposal

The Congress still was not satisfied. On June 13, 1782, it presented the collected work and recommendations of the three committees to Charles Thomson, Secretary of Congress. Thomson was not an artist, but he was a practical man with the ability to get things done. He selected the best fea­tures of all the previous designs, assigning He quickly drew up two designs and their committee turned in its report 5 days after






prominence to the eagle. Feeling that the new nation’s symbol should be strictly American, however, Thomson replaced Barton’s crested Imperial eagle with the native American bald eagle, wings extending downward as though in flight. He placed in the left talon a bundle of arrows and in the right, the olive branch (which use to be a bunch of flowers: together we're one..

 

 

Alcide Mathieux (Belgium, 1906-1992) wood H. 25 cm

 Art Deco Carved Wooden Statue of Woman on Marble Base

A stunning art deco wooden sculpture of a female figure standing on a ball mounted on a jet black marble base by Belgian sculptor Alcide Mathieux (1906-1992), dating to the first half of the 20th century, Belgium. Signed in wood.

Lit.: Engelen-Marx; 'Beeldhouwkunst in België vanaf 1830, Studia 90, Algemeen Rijksarchief, Brussel. Page 1127.

Ref, :  137 Stockton St., Hightstown, NJ 08520!

 

About the object Ref. BARNEBYS auction

Wooden sculpture of a standing nude, a work by the Belgian sculptor Alcide Mathieux (1906-1992).The sculpture is signed on the side of the wooden base with "A. Mathieux". Literature: Engelen-Marx; 'Beeldhouwkunst in België vanaf 1830, Studia 90, Algemeen Rijksarchief, Brussel. Page 1127.Condition:FineMaterial:WoodDimensions:Length: 5.5 cm (2.17")Width: 2.5 cm (98")Height: 26 cm (10.24 ")Weight: 342 grams (12.06 oz)Shipping: Registered, insured and well packed. Art Nouveau & Art Deco--

 Live size gypsum apostle, Apeldoorn NL church; wrist to be repaired; in research

NN; Non gypsum, chamotte clay(?) ; H. 85 cm;Note appears to be Chinese?? however pencil behind ear and apron looks like carpenter apprentice; in research

 SZEKERES, KAROLY (../../....); bronze; green patinated  H.18xw15xd14 cm  signed Karoly;

Waiting Mother;: 'Wachtende moeder', after Indiëmonument at the 'Grote Kerhof'. Deventer NL; made by Karoly Szekere, 1999.

The Waiting Mother stands in Grote Kerkhof in the city of Deventer, facing the Great Church. The statue, designed by Károly Szekeres, is a kneeling female nude set on a granite pedestal. Since its unveiling in 1999, each August the Moluccan and Dutch victims who died in the Netherlands East Indies between 1942 and 1950 are commemorated here. In addition, a separate gathering is held at the memorial on 4 May, just before the national commemoration of the victims of the Second World War. The initiative for this memorial was taken by veterans who served in the Netherlands East Indies. To fund the memorial they made an appeal to local businesses. The idea for the mother figure arose in discussions between the artist and veterans. Deventer has long had a special relationship with the Netherlands East Indies. In 1912, the Middelbare Koloniale Landbouwschool (Intermediate Colonial Agricultural School), also known as ‘sugar college’, was opened here. Many a planter received his education there. At the memorial, one encounters little of this history. The fact that the memorial also mentions the Moluccan victims is no doubt related to the presence of a Moluccan neighbourhood in Deventer

Ref. Wikipedia; NKD;

ref. Deventer monument

Amsterdam, Ceintuurbaan:

 




COPY RIGHTS:

Dit bestand is beschikbaar onder Creative Commons CC0 1.0   Universele Public Domain Dedication.

De persoon   die een werk voorziet van deze licentie stelt dit werk beschikbaar aan het publieke domein door,   voor zover dit wettelijk is toegestaan, afstand te doen van al zijn of haar   rechten op het werk in de zin van het auteursrecht en alle andere aanverwante   of naburige rechten die hij of zij op het werk heeft. U kunt het werk   kopiëren, aanpassen, distribueren en uitvoeren, zelfs voor commerciële   doeleinden, zonder dat u daarvoor toestemming hoeft te vragen

CC0: Naast de verschillende CC-licenties bestaat er ook CC0. CC0 is bedoeld voor eigenaren van auteursrechten om werk vrij te geven aan het publiek domein, waarbij bepaalde juridische systemen het effectief verbieden om de rechten van een eigenaar over te dragen, zelfs als de auteur dit wenst. Ook CC0 is goedgekeurd voor vrije culturele werken volgens de Definitie van Vrije Culturele Werken.

 


 

Brass Aardvark ; cire perdue; not signed;   W 42 x H 22x D 17 cm;


copper (not bronze) nude female; bears foundry mark NOACK BERLIN (not accepted), before re-patinated. Foundry mark faked?

Klimtsch, Fritz ; foundries unfinished?workmanship?; rejected casting?; sand casted Height 30 cm  Foundry mark: ^ NOACK BERLIN ’ ; low quallity; faked foundry mark. After F.K.? 1926.

repaired? left leg.

 Before re-patinated; attention to left leg repair.

Bottom

Refrences to other statuette:

Sale van Ham auction, 38 cm

 

Rosenthal (porcelain)-Figur "Die Hockende" von Fritz Klimtsch

Fritz Klimsch was a German sculptor best known for his bronze female nudes. His crouching, classicized figures were incredibly popular with the Nazi regime. Born on February 10, 1870 in Frankfurt, Germany, Klimsch received his formal training at the Royal College for the Academic Fine Arts in Berlin before studying under fellow German sculptor Fritz Schaper. In 1898, Klimsch became a founding member of the Berlin Secession, an art association that rejected the conservative Association of Berlin Artists. During the Nazi Germany era, he became one of the most sought-after sculptors, producing busts of prominent figures Wilhelm Frick, Erich Ludendorff, and Adolf Hitler. The artist’s association with the party made him a controversial figure in the postwar era. Klimsch died on February 13, 1960 in Freiburg iim Breisgau, Germany.


 

Camille Claudel;? La Valse; bronze H. 41,5 (47) x 28 cm; bears a signature; numbered 2/4; foundry mark: cire perdue Hebrard

In research.

Note measured vertically, standing the height approx. 41,5 cm, horizontally lying approx 47 cm due to angle of which the sculpture is made.

Lit: Camille Claudel cat. raisonné, Anne Riviere, # 33, p. 109 >>>ill; Claudel&Rodin, Fondation Pierre Gianadda, 2006, p. 110 >>>; ill.; Auguste Rodin&Camille Claudel, Andros 1996; # 5, p. 177>>.ill.

References:

Camille CLAUDEL (1864-1943)Étude pour l’Abandon, 2e études pour Sakountala - 1888 Sculpture en bronze à patine brune A. Valsuani fondeur (fonte posthume) Signé et numéroté 8/8 à la base H : 21,5 ; L : 18,3 ; P : 9 cm20 000 / 30 000 €Provenance : - Vente Philipps, Londres, du 27 juin 1988 (n° 15 du catalogue) - Collection privée Note : Bronze fondu par la famille de l’artiste d’après la terre cuite qu’ils ont conservées jusqu’à sa vente en 2017 au Musée d’Orsay. Egalement intitulée Sakountala, cette sculpture illustre une pièce de théâtre indienne évoquant les retrouvailles de Sakountala avec son mari, après une longue séparation due à un enchantement. Bibliographie : - “L’œuvre de Camille Claudel” par R.-M. Paris et A. de La Chapelle, 1990 (la terre cuite reproduite et le bronze mentionné p. 114

Wikipedia:

Camille Claudel was born in Fère-en-Tardenois, Aisne, in northern France, the second child of a family of farmers and gentry. Her father, Louis-Prosper Claudel, dealt in mortgages and bank transactions. Her mother, the former Louise-Athanaïse Cécile Cerveaux, came from a Champagne family of Catholic farmers and priests. The family moved to Villeneuve-sur-Fère while Camille was still a baby. Her younger brother Paul Claudel was born there in 1868. Subsequently, they moved to Bar-le-Duc (1870), Nogent-sur-Seine (1876), and Wassy-sur-Blaise (1879), although they continued to spend summers in Villeneuve-sur-Fère, and the stark landscape of that region made a deep impression on the children.

Camille moved with her mother, brother, and younger sister to the Montparnasse area of Paris in 1881. Her father remained behind, working to support them.Round 1884, Claudel started working in Rodin's workshop. She became a source of inspiration for him, and acted as his model, confidante, and lover. She never lived with Rodin, who was reluctant to end his 20-year relationship with Rose Beuret. Knowledge of the affair agitated her family, especially her mother, who already detested her for not being a male child (who would have replaced her first-born male infant), and never agreed with Claudel's involvement in the arts.[6][7][8] As a consequence, Claudel left the family house. In 1892, after an abortion, Claudel ended the intimate aspect of her relationship with Rodin, although they saw each other regularly until 1898.[9

References, another one Chaville encheres auction 15 mai.lot 71 - CLAUDEL Camille, 1864-1943 : " La Valse, vers  1895 " Bronze a patine brune

Estimation : 60 000 € / 100 000 €

CLAUDEL Camille, 1864-1943 :
" La Valse, vers 1895 "

Bronze a patine brune foncée.
Signature et n°6/8. Haut 45,5 cm
Fonte posthume de la fonderie de la Plaine, réalisée en 1984
Nous remercions Mme Paris (petite-nièce de l'artiste)
de nous avoir confirmé l’authenticité de cette oeuvre.

Bibliographie :
référence 66-6 page 454 et 455 (modèle similaire) dans le dernier Catalogue raisonné réalisé par Madame Reine Marie Paris et Mr Cressent 5 ème édition Avril 2019.
Reine Marie Paris, " Camille Claudel re-trouvée " , Catalogue raisonné, Aittouares Paris 2000 et 2004 sous les numéros (N° 28 -4,p 292)
Reine Marie Paris, Cressent Philippe, " Camille Claudel, intégrale des oeuvres, complete work " (ed bilingue,Economica Culture, 2014 N° 216, p 448, 449
Cette oeuvre sera incluse dans le Catalogue critique de Camille Claudel en préparation par Mme Turbat et Mr Auffret.

Historique :
" La Valse " ou " Les Valseurs " est une des sculptures majeures de la sculptrice Camille Claudel, maintenant considérée comme un des plus grands chefs-d’oeuvre de l’Art nouveau, réalisée entre 1883 et 1901.

Cette œuvre autobiographique traite le sujet personnel du point de rupture de son amour et de sa folle passion pour son maître et amant Auguste Rodin.
L’œuvre d’origine en plâtre, appelée " La valse polychrome " représente un couple de danseurs de valse nus, amoureusement et érotiquement enlacés dans leur passion, entraînés par leur élan dans un tourbillon représenté par le mouvement du drapé, la danseuse est suspendue à son cavalier, à la limite du point de rupture de son équilibre. Lorsque l’oeuvre est présentée, elle choque à cause de la nudité des personnages, de la violence crue de la réalité. Camille reprend donc sa création dont elle drape la danseuse à mi-corps, pour une version sensuelle moins érotique.

Un exemplaire similaire se trouve au Musée Camille Claudel a Nogent -sur-Seine (inventaire 2010.6.11 don de madame Reine Marie Paris).
Provenance : Famille de l'artiste, collection particulière- Ref. Paris.Chaville encheres




Kogan Moissey 1879-1943 ; brownish patinated; Heigth 81 cm. Bears a signature; Surmoulage????

Lit.:

Moissey Kogan: Bildhauer und Graphiker
Gisela Gotte, 2002


 

KOGAN , moissey 1879-1943 green patinated; H. 29 cm. Bears a signature;  Surmoulage????

Lit.: 

Moissey Kogan: Bildhauer und Graphiker
Gisela Gotte, 200



KOGAN moissey; in research



Antoniucci Volti 1915 - 1989; in research, unfinished bronze.

Volti, sculpteur intemporel

Antoniucci Volti (1er janvier 1915 - 14 décembre 1989) est internationalement apprécié des amateurs et des collectionneurs d’art. Il reste cependant très peu connu du grand public. Depuis l’après-guerre, la relative indifférence des médias à l’art figuratif explique sans doute cet état de fait. Sans prendre beaucoup de risques, je pense que, dans un futur proche, les historiens d’art rendront justice à ce grand sculpteur. À n’en pas douter, il trouvera sa juste place, aux côtés d’Aristide Maillol et d’Henry Moore.

À la fois modernes et archaïques, les sculptures de Volti ont quelque chose d’intemporel. Elles semblent pouvoir traverser les siècles et toucher les âmes humaines de toutes les époques. Comme la musique de Bach.

À Paris, une sculpture monumentale de Volti est installée au carrefour de la rue de Turbigo et de la rue Réaumur, sur une petite placette. Les passants aiment s’asseoir sur son socle pour y faire une pause casse-croûte et les enfants escaladent avec jubilation ses formes arrondies. « Harmonie » est un havre de paix au cœur de la capitale.


 

Zadkine; the lovers; in research; Presumeably stemming from the edition the widdow ordered (4+2 + 1 for the fondeur) after Z. passed away;  “Intimité” 49 x14x20 cm, brons signed O.Z. 49 H. 49 cm. Ask for full report/assesment.  

references:  “Intimité” 49 x14x20 cm, brons signed ' O.Z. 49' H.49cm                                                                  

 Literatuur/references: @kunstmuseumbern lic. phil. Registrar Sammlung & Archiv; Subject: AW: zadkine;  'sculpture in collection is 49,5 cm high'

See also:

Lot 265: Intimité by Zadkine, bronze in 4 copies only; bras/ gilt.*

Modern Art from the Collection of Frans Molenaar

by Adams Amsterdam Auctions

September 28, 2015

Amsterdam, Noord-Holland, Netherlands

Literatuur/references:

Notes: *
Cast in 1970 in 4 numbered copies plus one artist's proof (épreuve d'artiste) by the artist's wife, Valentine Prax, and the Galerie d'Eendt, Amsterdam, after the ebony sculpture by Ossip Zadkine of 1948. As evidenced by her letter of the 21st August 1970, Valentine Prax authorized the cast defining the conditions upon which the sculptures should be made as well as the amount of copies. Lecombre: the date '49' was put on the sculptures erroneously, since the ebony model was already exhibited in Amsterdam in 1948. The artist's proof of the edition is in the collection of the Musée Zadkine, Paris. Known is that Valatine Prax asked the foundry an extra 2-3 pieces to be casted.


 

Best, Fritz; 1894-1980, Kronberg Taunus.

Terra cotta; young man; H 42 x w 21 x 11 cm. Signature: F.Best.

restoration; NS sculptur? , <1945;

Lit.:


 In bronze illustrated

 

Soapstaon figurines;  with spade & fluteH 12 cm; Dutch? 17th cent? Traces of polychrome;

Reference 'root wood'

 ROOT WOOD: Gongshi wood? Zoomorphic wood  ? Shòu xíng

H. 43cm x D 15cm x 15cm; The base (socle) hand made copper triangel, 22cm.Pictored with

Japanese Buddah nimbus, Avalokitsvara, nimbus added only; in reaearch

 

Chadwick, Lynn;; Bronze bears  signature Lynn Chadwick ; numbered 2/5 H. 29xw16xd8 cm; surmoulag; SOLD



ALAIN CHERVET (1944-) SCULPTOR

 IBEX coffee table set 

 IBEX coffee table set

High: 49 x w 60 x d 50 cm, each.

Brass; horns head black patinated

Alain CHERVET (1944) is an artist born in 1944 , furniture designer and sculptor. The oldest artwork ever registered on the website for this artist is a sculpture-volume sold in 2013, at Tajan (S.V.V.), and the most recent artwork is a sculpture-volume sold in 2015.

Lit: Art Sales index; ibits;



Oudheusden, Leo van (1946-  )

'De omhelzing'; bronze;  ref.  11042005; signed: Leo '89-90' numbered 1/12



Ricketts, Charles; Bronze W34xD10xH15 cm; Monogrammed; ref. 23032008

Charles de Sousy Ricketts RA

Born 2 October 1868
Died 7 October 1931

Active: 1906 - 1928

Country of birth: Switzerland

Country of death: England

Sculptor, painter, illustrator, printmaker, book designer

Born in Geneva

Works (ɶuvre); Dates are usually the year a work was exhibited so may differ from date of production.
New entries have been made each time a work was exhibited.

Centaur and Child; Silence; Sphinx; Orpheus and Eurydice; Nymph and Centaur; Salome and Herodias; Case of Jewellery; Io and the Sea-nymphs; The Good Samaritan; Paolo and Francesca; Ecce Homo; Laocoon; Pietà; Nessus; Io and the Sea-Nymphs; The Good Samaritan; Paola and Francesca; Faust and Chiron; Cleopatras Lussuriosa; Orpheus and Eurydice; Io and the Sea Maidens; Faust and the Centaur; Orpheus and Eurydice; Paolo and Francesca; Medea; Silence; Tragic Man; Centaur and Nymph; Salome in the Lap of Herodias; Centaur and Nymph; Centaur and Baby Faun; The Fallen Angel.

 


Kollwitz, Käthe; Pieta; Bronze H. 38 cm; conceived 1939; Bears a  signature Kollwitz;(sur moulage? CAVEAT EMPTOR)

Bronze , brown patina; Hight 38 cm;  (+/- W 25 cm, D 36 cm);  Conceived in 1938-1939; Cast at later date?.

Lit.: A. von Heilbron, Käthe Kollwitz, Berlin, 1945, p. 87 (another cast illustrated, dated conceived 1936.

Literature: Käthe Kollwitz, Die Plastik, werkverzeichnis; Anette Seeler, KK Museum Köln, 2016.


LONG READ, PAGEs 166 ><180 from oeuvre catalog of all  postmortem pieta's , on request


Collumns; H. 110 cm; romans; 15th cent. oak



Geest, Chris van (1942- ...) Assemblages  respectivelijk '420'and '' bewogen beweging' (moved movement; wood and metal/ oli on photographs ,  on wood; Both 66x65 cm. Lit. Website Chris van Geest.

Ask for file/full docummentation



Jean-Antoine Houdon , 1741-1828

Ceramic/terra cotta tinted H. 71 cm

Note:presumeably  'sur moulage' taken by his workers from the original +/- 1815;

Shrinkage terra cotta 4-15% (11%=30% less mass)


Lit.:

Jean-Antoine Houdon , 1741-1828

 LA FRILEUSE tinted plaster

The Private Collection of Lionel Hastings19th and 20th Century Sculpture and Furniture

by Sotheby's

April 14, 2008

Description: inscribed Houdon f. and with the wax cachet of the Houdon workshop and an old paper label with the printed number 6401 tinted plaster

Notes: The original marble allegorical figure of Winter (La Frileuse) is dated 1783 and was commissioned by M. de Saint-Waast and is now in the Musée Fabre in Montpelier together with the companion figure ofSummer dated 1785. Arnason records that a model for a figure of Winter was first mentioned in 1781 and was listed in the 1783livret de Salon although only available in the artist's studio as there were public reservations about her nudity. Ironically it is because of the erotic nature of the study that it became one of Houdon's most popular compositions. The Metropolitan Museum of Art, New York has a full-size bronze version that was shown in the Salon of 1791; a smallLa Frileuse, presumed to be the terracotta now in the Louvre, was in the Salon of 1793 and a reduced model was in the 1796 Salon. Radcliffe lists a number of plaster and papier mâché versions that were produced by the studio which replace the urn included in the marble version with a tree trunk support. The presence of the wax cachet would place the present work as a studio piece produced before the artist's death in 1828.

Dimensions: measurements height 59 1/2 in. alternate measurements 151 cm

Literature: A. Feulner, no. 56A. Radcliffe, et al, no. 56.

 

Carasso, Fred; femme qui marché

Pictored  with  some restorations (in progress): Neck; left foot; right shinbone; top socle; bottom socle filled ‘milliput’ paste  conical hole diameter 4x2,2cm.

Provenance:’.

Quote:

“Mevrouw Leonie Gallee woonde in de oorlog naast carasso in de jordaan. (Angelierstraat 157, Amsterdam)  Op een morgen gooide carrasso al zijn beelden weg.Mevrouw Gallee zag het gebeuren en haalde dit beeldje uit de vuilnisbak. Dit zag Carasso en wilde dit niet want hij ging over op een nieuwe stijl.Maar ze mocht het houden mits ze het nooit zou verkopen en dat beloofde ze hem.In1996 kwam mevrouw Gallee naast mijn moeder wonen (Appelscha) en werden zij vriendinnen. Daar mevr Gallee geen kinderen had, hielp ik haar veel en dronk graag een borrel met haar.Vlak voor haar overlijden zei ze tegen mij wat ik nog wilde ik noemde het beeldje neem maar mee en je mag het wel verkopen. Dit is in het kort het verhaal. Lucas en Anny Pesman, Oosterwolde 2009.” Unquote.

 

Literatuur:

http://www.carasso.nl/

Archief RKD:

06889 B 2:     

0688.173;

0688.21: Carasso’s geschreven inventarislijsten  (handwritten inventorylist) “.. verluchtigd met schetsen  van tentoongestelde Werken “femme qui marche..”, Zutphen 9 september 1941; Rotterdam  Kunstkring 1941; Stedelijk museum Amsterdam 25 januari 1941* (Aangeleverd).

 

  Exhibition : *Tent. Van werken der leden van den “NederL. Kring van beeldhouwers”; Stedelijk Museum Amsterdam 1 februari – 2 maart 1941. No. 36: ‘loopende vrouw’: Pag. 25 no. 36 lijst der prijzen:

NN Gypsum model mother and child; approx. 60x50 cm


Moore, Henry ?; bronze; Mother and child bears a signature NOT stating it's a genuine one; Height +/-  15 cm Surmoulage





Circle of Theo Niermeijer, (1940-2005) Amsterdam 1965; collection Holshuysen& Stoeltie Amsterdam, 1965; H. 30xW20x10cm;  30x10x6 cm


Kneulman, Carel Bronze;  H35xW9x D13 cm

 Carel Kneulman (Amsterdam, 15 december 1915 - Darp, 15 januari 2008) was een Nederlands beeldhouwer, tekenaar en graficus. Hij wordt beschouwd als een experimentele beeldhouwer maar is vooral bekend geworden als de maker van Het Lieverdje (1959) op het Spui in Amsterdam.

Kneulman was onder andere dichter, zanger, graficus en beeldhouwer. Hij was klasgenoot van Cor Hund aan de Rijksacademie voor Beeldende Kunsten in Amsterdam, waar hij les had van Jan Bronner. Ook volgde Kneulman lessen aan het conservatorium. Hij had een zogenaamde basso profondo, een diepe bas. Later werd Kneulman docent aan de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam.

Hij voelde zich verwant met de Cobra-groep en richtte samen met Wessel Couzijn, Hans Verhulst, Ben Guntenaar en Shinkichi Tajiri in 1959 de Groep Amsterdam op. Van Kneulman wordt gezegd dat hij zocht naar een balans tussen de figuratieve kunst en de abstracte kunst. Hij kon, zoals hij zelf zei, 'niet kiezen tussen het figuratieve en het abstracte'.

References:

Lit.: Carel Kneulman; Ida Boelema, Feico Hoekstra; Zwolle 2006.

Biografie:

De in een Amsterdamse ‘volksbuurt’ opgegroeide Carel Kneulman was ook als dichter begonnen, met titels als De jonge leeuwerik (1935) en Lentegeruchten (1939).

In 1941 zegde hij, naar aanleiding van de ‘Februaristaking’, zijn kantoorbaan op om beeldhouwer te worden. Nog hetzelfde jaar werd hij toegelaten tot de Rijksacademie in Amsterdam NL waar hij les kreeg van Jan Bronner, de nestor van de Nederlandse beeldhouwkunst tussen 1930 en 1960. Carel Kneulman beleefde zelf zijn doorbraak in 1952 toen hij tijdens Sonsbeek bij Arnhem NL ‘De Europeanen’ (1949/1950) en ‘Kind’ (1950) exposeerde. Beide beelden waren ‘een protest tegen de rotzooi van de oorlog’. Vooral ‘De Europeanen’ maakte een verpletterende indruk: twee lange figuren, een draagt een kop in zijn uitgerekte armen, de ander is verworden tot een skelet. Kind, een levensgroot figuur dat bang en vragend de wereld in kijkt, droeg hij op aan de Unesco.

Carel Kneulman richtte samen met Wessel Couzijn, Hans Verhulst, Ben Guntenaar en Shinkichi Tajiri in 1959 de Groep Amsterdam op. Later werkte hij samen met de bekende architecten Van Eyck en Hertzberger.

Zijn meest bekende beeld is ‘Het lieverdje’ uit 1959, een kereltje met de handen in de zij en een grijns om de mond, dat in de jaren zestig bekend werd als middelpunt van de Provo-protesten op het Spui in Amsterdam. Andere prominente werken zijn ‘Jacob en de engel’ in Amsterdam (1957), Monument wind en water in Veere (1964), Kruisbeeld (1965) dat hij voor Dachau maakte, Monument voor Gerrit van der Veen en het kunstenaarsverzet in Amsterdam (1973) en Lazarus leert opnieuw lopen in Den Haag (1981)




Kavaleridze, Ivan;  (1887-1978); ' Gorky'; plexiglass; signature


Refrences:

Kavaleridze

 IVAN KAVALERIDZE (1887-1978) SCULPTOR, movie maker*

                                       caveat emptor.

 

                    Ivan Kavaleridze  (1887-1978) and Maxim Gorky 

                            Maxim Gorky

 

*First movie: stage producer: ‘war and peace’, 1913,

 427 minutes

Ukrainian Russian Soviet sculpture;

‘Maxim Gorky’;
Sculptor:Ivan Kavaleridze (1887-1978);

Cubism/constuctivism;
Time of the creation: +/- 1958; made several other models < 1977;

 Material: Plexiglass also known as organic glass*;
Height: 19 cm;

Weight:526 grams;

Signed right side.

 * Material:  Organic glass named (plexiglass) (invented and in use +/- 1935) is the material on which the sculptors personally works directly as the original design.

Organic glass (plexiglass) material on which the sculptors personally work directly , are made in single copies only . Plexiglass starts to apply in USSR since 1930 and it’s get popular due to good plastic properties. It was not used for mass production.

In 1947 Archipenko (colleague of Kavaleridze) among many others, created a (First) sculpture out of transparent materials (plastics) with interior illumination (modeling light)—l'art de la réflexion. In 1948 he exhibited this new plexiglass works at the Associated American Artists Galleries in New York. In 1952 and 1953 his work was exhibited in São Paulo, Brazil, and in Guatemala. In 1955 and 1956 his exhibitions toured Germany.

 Provenance :

Bought from a Ukrainian collector (R. Synko ) < 1990s ;

Yura Yura, Kyiv, UA > 1990;

Martin Van Britsom, Netherlands, <2015.

REFERENCES:

Collection NAMU (National Art Museum of Ukraine), ‘Heroes. An inventory in progress’; dec. 17, 2014-March 29, 2015.

General image of the hero revolutionary in constructivist style. Dynamic figure of Artem with raised hand is associated with Prometheus, whose image was created by Kavaleridze in cinema.  Left: Artem’s design for Svyatogorks*, in plexiglass; Right:Artem’s design for Bakhmut (Artemivsk), 1923; 72x37x31 cm. Artem’s design for Bakhmut (Artemivsk) monument in plexiglass; 1923 Monument destroyed by Germans 1943. H +/- 45cm; presumeably made <1977. All signed. By Ivan Kavaleridze.

*First cubism made monument

 NAMUKyiv2015):Artem in Svyatogorks. Collection NAMU (National Art Museum of Ukraine), ‘Heroes. An inventory in progress’; Dec. 17, 2014-March 29, 2015

 Artem in Svyatogorks ( pictured in ‘Ukrainian Modernism 1910-1939’), catalog introduction by Anatoly Melnyk. Wrongly called (?) made in ‘fiberglass’.

(NAMU Kyiv 2015) Artem in Bahkmut. Collection NAMU (National Art Museum of Ukraine), ‘Heroes. An inventory in progress’; dec. 17, 2014-March 29, 2015

Lit/references:

collection exhibition Arsenal catalog, Kuiv 2013: a million years 1956.

Arsenal, Kuiv 2013 'memerial fro Shevchenko', gravesite design.

Liet.: Kavaleridze, N.M. Kapel'ka et al; Kuiv 2007

Ivan Kaveleridze: Sbornik statei vospominani; E.S. Gluschenko, Kuiv Mystestvo, 1988

Na zlamakh epaoch: Kavaleridze, otochennia esc. Sohady. Rozdumy.

Rostyslav Syn'ko.kuiv advi 2002.

Kavaleridze skul'ptor. Andrii Mystetesvo, 2002

Ivan Kavaleridze skul'ptor; Andrii Vasyl'ovych; Kyive, Mystetestvo, 2002

Ivan Kavaleridze: skul’ptura;

N.M Kapel’horoda’ka et al

Kyiv, 1997.

Ivan Kavaleridze: sbornik statei I vospominanil;

E.S. Glushchenko

Ivan Kavaleridze: Harani Ivorchosti

N.M Kapel’horoda’ka

Kyiv, 1995.

Ivana kavaleridze y donbasi: naukovo-populiarnyi   narys;

V.M. Dedov  et   al;

Slov’ianos’k pechatnyi dvor, 2002.

 Ukrainian archives

www.archives.gov.ua/Eng/Publicat/AU/5_2012.php/

 Van Britsom Digitalized   workfiles documents +/- 1 G

.Inquire for price and more detailed informative provenance 





Polet, Johan (1894-1971); designin  Gypsum, clay layer; 2 parts. H. 75 cm; +/- 1958; Original in stone, Amsterdam

Biografie; Lit.

Johan Polet (1894 – 1971) werd geboren als een zoon van de steenhouwer Dirk Polet. Hij leerde het vak verder in de werkplaats van de Quellinusschool en een tijd later de Kunstnijverheidsschool beide in Amsterdam. Op de Rijksacademie werd hij tot tweemaal toe geweigerd. In 1919 volgde hij Hildo Krop op als docent beeldhouwkunst aan de Haarlemse School voor Kunstnijverheid. Dit bleef hij tot 1926, toen de afdeling weer werd opgeheven. Hij bracht een vernieuwende manier van beeldhouwen het klaslokaal binnen. In plaats van modelleren met klei en gipsmodellen, liet hij zijn leerlingen direct uit het steen hakken. Deze manier van werken gebruikte hij ook bij één van zijn eerste grote opdrachten.

In 1921 kreeg hij de opdracht van architect Blaauw (Polet en Blaauw kenden elkaar waarschijnlijk uit de tijd van de Haarlemse School voor Kunstnijverheid te Haarlem, Blaauw was daar aangesteld als leraar Bouwkunde) om het Laboratorium voor Microbiologie van de Landbouwhogeschool in Wageningen te voorzien van beeldhouwwerk. 'Ideaal, zoo ter plaatse in den muur, zonder voorbeeld of model met ‘t daarin vastgemetselde ruwe brok bruten steen voor je en dan begin ik maar te kluiven!'

De maskers aan dit gebouw verraden duidelijk de invloed die exotische kunst én de opkomende minimalistische stroming uit Frankrijk van onder meer Constantin Brancusi op dat moment op het werk van Polet uitoefenden. Polet stelt in een artikel in het tijdschrift Wendingen nr. 1- 1927 het volgende:

De geboorte en jeugd van de Beeldhouwkunst voltrekt zich in de tijd van de Oudheid, met name het Assyrische en Egyptische Rijk. Deze tijd brengt de meest zuivere en wezenlijke beeldhouwkunst voort.

1. Magisch-menselijk van inhoud.

2. Primair.

3. Synthetisch en klassiek van houding.

4. Eenvoudig van structuur.

5. Harmonisch en vol innerlijke spanning.

Al gauw treedt echter het verval in. Polet ziet zelfs de moderne 20e eeuwse moderne kunstenaar als zwaar belast met de erfenis van minstens twintig eeuwen wisselende cultuurperioden. Polet ziet zijn hang naar exotisme als een opwekkend troostmiddel. Hij noemt het Boeddhisme, de Negerkunst, de Jazz en… de Aziatica.

Kortom: de voortbrengselen van volken op een primitieve cultuurtrap. In Nederland is er eigenlijk geen sterke beeldhouwtraditie. Zelfs een spoor van volkskunst valt niet of nauwelijks te ontdekken. Juist deze karakterloosheid van de moderne cultuur gevoegd bij de ontreddering van de Eerste Wereldoorlog vormt de vruchtbare bodem voor een nieuwe geïnspireerde kunst. Zijn maskers en beelden (aan de drie Wageningse laboratoria van Blaauw) moeten gezien worden als zich verspreidende kiemcellen van een komende cultuur van diepere menselijkheid. Onbedrieglijke tekenen in de Kunst kondigen aan dat deze geest van het Oosten zich gaat verwerkelijken in West-Europa. Terug naar de Oorsprong en de Zuiverheid.

Later zou zijn werk toch meer richting de klassieke beeldtaal gaan en komen er meer natuurlijke elementen terug. Het gebouw van Blaauw zou de eerste opdracht zijn in een lange reeks. Zo maakte hij samen met zijn tijdgenoten beeldhouwwerk voor de Bijenkorf in Den Haag van architect Piet Kramer. Daarnaast creëerde hij het beeld van Hugo de Groot voor het bordes van de Hoge Raad der Nederlanden van de architect Gustaaf Cornelis Bremer, eveneens in Den Haag. Andere beeldhouwers maakten de andere vijf (de beelden staan na het verdwijnen van dit gebouw nu aan de Kazernestraat). Een ander Gesamtkunstwerk was de aankleding van het cruiseschip ”Nieuw Amsterdam”, waarvoor hij vier consoles ontwierp.

Polets bekendste werk is wel het beeld van Ferdinand Domela Nieuwenhuis in Amsterdam uit 1931. In eerste instantie had Polet alleen een beeld van Prometheus willen maken als symbool van Domela Nieuwenhuis. Prometheus bracht het vuur naar de mensen. Maar dit werd afgekeurd. In tweede instantie had hij Prometheus naast Domela Nieuwenhuis geplaatst maar ook dit werd niet gewaardeerd. Nu staat Domela Nieuwenhuis, met gebalde vuist, op een sokkel waarin in reliëf alsnog Prometheus is afgebeeld. De broer van Domela Nieuwenhuis kon het beeld niet echt waarderen, zo blijkt uit een brief waarin hij schrijft dat zijn broer 'een dergelijk werkmansjasje nóóit droeg', '.. en dan die voor hem ondenkbare strijdhouding'. Voor het tijdschrift Wendingen ontwierp hij ook nog enkele omslagen in 1923 en 1927.

De oorlog maakte een einde aan de waardering voor Polet. Hij zag zich genoodzaakt zich aan te sluiten bij de Nederlandsche Kultuurkamer, een instelling van de Duitse bezetter waarbij iedereen die het vak van kunstenaar, schrijver, muzikant of podiumartiest wilde uitoefenen, zich diende aan te melden. Hij overwoog zelfs naar Duitsland te emigreren om opdrachten te verwerven. Ateliergenoot en verzetsstrijder Gerrit van der Veen bekritiseerde en bespotte hem hierom. Hij zou nog blijven beeldhouwen tot enkele jaren voor zijn dood in 1971

Literatuur:

Wendingen ; platform Amsterdamse school;

                   Johan Polet 1894-1971; monographiën van het sculpture instituut, deel 10

                 Museum More, 2019P.183; ill.121 a+121b

 


Bronze; Headless? lady; 25x10x1,2 cm; monogramed ΣK (sigma [ 200] kappa [20])


 Sam; Ch. vine-tendril  sculptures; various heights.



Esser, Piet; Monogrammed and numbered 6. As useable with bronze study models, casted in a serie of 6; 50(?)Various models, presumeably edition of  50 various .

SKATER, STOLEN  and or by theft , whatever, missing/lost by dutch goverment authority. Ask for full report.  Traditional action by them; , see also diamondsheist, diamondbourse  Amsterdam 1941, by Willem Wagemaker. Lit. NRC;  https://archief.amsterdam/stukken/tweede_wereldoorlog/beroving_diamantbeurs/index.nl.html

Naam: Schaatsenrijder
Omschrijving: beeld van schaatser op sokkel
Kunstenaar: V.P.S. (Piet) Esser  RKD
Kosten: 37.000 gulden
Hoogte: 1,5 meter
Jaar: 1972
Materiaal: brons
Opschrift op tekstplaatje op sokkel:
Sokkel: natuursteen, ca, 1 meter
Locatie: Kruising Nieuwe Kadijk en Doornboslaan Utrecht/Breda/Haarlem.

Het verhaal:
Na opdracht in 1966 duurde het nog tot 1972 voordat het beeld geplaatst kon worden. Beeldhouwer Vincent (Piet voor vrienden) Esser was in alle opzichten een perfectionist. Ondanks de grote aandrang uit Breda nam hij alle tijd voor het realiseren van zijn schepping.
Het in verhouding te lange linkerbeen, naar achteren gestrekt, benadrukt snelheid en beweging van de schaatsenrijder. Symbool voor vaart waarmee de Hoge Vucht tot stand is gekomen. Volgens de plaatsingscommissie levert het beeld een bijdrage aan de verbetering van de leefbaarheid van de wijk. Een eerdere versie van de Schaatsenrijder staat in Utrcht aan het Camminghaplantsoen. Verschillende kleine studiemodellen zijn in particulier bezit.
Een soortgelijk beeld van  de kunstenaar staat in Utrecht.
Bron Beelden uit Breda

Lit.: Beelden aan zee, monografie Piet Esser.